İntiharın Genel Provası

Eser Tura – Kültür Kurdu Kulübü’nün 17 üyesiyle birlikte Kadıköy Haldun Taner Sahnesi’ndeydik…

Fragmanında bizi etkileyen şey nesnenin kullanılış şekliydi. Tuna Nehri olarak tasarlanan mekanik demir aksam alabildiğine yerinde ve kullanışlıydı. Sahneyi 4’e ayıran (sol ön, sol arka, sağ ön ve sağ arka) klasik tiyatro anlayışının dışına çıkılarak sahne dikey olarak da 3’e bölmüş olarak tasarlanmış, (zemin, orta kat nehir, üst kat zengin kardeşin ofisi). Çok az bölümde bu durum algı karışıklığına yol açsa da (dans sahnesi, attan üste diyaloglar) verimli bir sahne tasarımıydı.

Sahne tasarımı, kostüm ve dekor işini gerçekten iyi yapmış.

Oyunculuklardan dedikodu mahiyetindeki tek eleştirimiz Bennu Yıldırımlar’ın sesini iyi kullanmaması ve onu duyamamamız olabilir (Sanırım daha çok para getiren projelere saklıyor).

En parlayan oyunculuk ise tabii ki Serhat Kılıç’tı.

Tek olmamış diyebileceğimiz şey metindi

Dramaturjide atılan bölümlerden sonra belirsiz ve silik kalan bir mimarın abisi (hani motosiklet kasklı polis gibi bir şey) karakteri ve polisler daha iyi vurgulanabilirdi. Ayrıca metnin kendisini de pek tuttuğumuzu söyleyemem.

Olamamış bir Dario Fo metni desek yeridir.

Sonuç olarak sırf malzeme kullanımı ve güzel oyunculuğun hatırına dahi olsa izlenebilecek, bu yılki rekoltenin en iyi üzümlerinden yapılmış bir oyundu diyebiliriz.